Πολλές φορές το κοιτώ χωρίς να βγάζω άκρη.
Μωρέ να το πω , Φώφη, Αλέκα, Γιώργο, Κωστάκη μήπως ;
Οκ , Δίνω μια τρίτη ευκαιρία και θα το ονομάσωωωωωωωωωω.
Περπατούσα αμέριμνος και για μια στιγμή κοιτώ στο ντουβάρι που βρισκόταν δίπλα μου...είχε βρέξει πιο πριν, ενώ αυτό είχε βγει για την καθιερωμένη του βόλτα. Τότε με κοιτά , με ένα βλέμμα όλο απορία σαν να μου λέει τι με κοιτάς ;
Πιάσαμε τη συζήτηση, του συστήθηκα, αλλά εκείνο τίποτα. Δεν μου ανέφερε το όνομα του. Ομολογώ ότι μου έκανε εντύπωση, αλλά και από την άλλη είπα οκ, προσωπικά δεδομένα.
Την ίδια ώρα γυρνά το κεφάλι και ανεβαίνει την ανηφόρα της ζωής του.
Κ α λ ό τ α ξ ί δ ι Έ κ τ ο ρ α !
